زندگی خوشایند است


انگار که عطوفت مهرت به من


می زند آهسته در نامم شوق مردانگی تو


و حرمت وجود مبارکت


در خانه ی جانم


فرصت تنهایی مرا غنیمت شمار


که چون آن را بزدایی


تا ابد احساس تو در میان دل عزیز بدارم